01.25.08
Het gevecht om het verschoningsrecht
Koen Voskuil werd in september van het jaar 2000 18 dagen vastgehouden door de politie, omdat hij niet wilde vertellen wie zijn bron was. De journalist had in de krant Sp!ts een agent anoniem geciteerd, die zei dat de politie onder valse voorwendselen een Amsterdamse woning had betreden, waar een wapenarsenaal werd aangetroffen (rtl nieuws, 11 november 2007). Zeven jaar later stelt Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) pas vast dat de justitie fout zat. Voskuil is blij en helemaal, omdat zijn zaak ervoor heeft gezorgd dat minister Hirsch Ballin (Justitie) nu het verschoningsrecht voor journalisten in Nederland bij wet wil vastleggen (Telegraaf.nl, 22 november 2007). Voskuil vindt dat het duidelijker moet worden wanneer een journalist zich op zijn verschoningsrecht kan beroepen. Alleen als het gaat om belangrijke zaken, bijvoorbeeld als er met informatie een misdaad kan worden voorkomen, moet een journalist ondergeschikt zijn vindt hij.
Aan de ene kant ben ik het met hem eens. Ik denk dat als er geen wet komt tegen de bescherming van bronnen, veel bronnen die anoniem willen blijven hun mond zullen houden en dit kan wel eens ten koste gaan van belangrijke informatie. Die bronnen zijn bang dat hen iets overkomt of in het geval van Voskuil zou de agent zijn baan hebben verloren. Dit zal hen tegenhouden om bepaalde informatie te onthullen.
Aan de andere kant is het moeilijk om zaken op te lossen, want er is bewijs, maar het is niet geldig. De politie zal er toch achter moeten komen wie het heeft gezegd, want ze kunnen in een rechtszaak moeilijk zeggen: “Ja, een anonieme bron zei het tegen een journalist en die publiceerde het, maar zelf hebben wij geen verklaring.” Ik vind het dus een moeilijke kwestie.
Een ding waar ik wel een duidelijke mening over heb is dat ik het niet vind kunnen dat de politie een journalist 18 dagen vasthoudt, alleen omdat hij zijn bron niet wil verhullen.
De EO en de commotie rond de seks-sms
Op 17 januari 2008 las ik op de website van het AD een stukje over het programma 40 dagen zonder seks. In het programma had deelneemster Bregje een sms aan de kijkers laten zien om aan te geven wat jongens allemaal naar haar stuurden. De naam van de jongen kwam gewoon in beeld. Deze jongen was hier niet zo blij mee vermeldde het artikel en hij had als wraak toplessfoto’s en het telefoonnummer van Bregje gepubliceerd op internet. Op 22 januari 2008 stond er een artikel over het voorval op de website van de Telegraaf. De EO had achteraf toch spijt dat ze de naam van de jongen hadden laten zien. Ze hadden de uitzending nog eens bekeken naar aanleiding van het voorval en vonden dat ze toch wel de naam uit het smsje hadden moeten halen, maar hadden dit in eerste instantie niet gedaan, omdat Bregje een “statement” wilde maken. Ik vind het slecht van de EO dat ze die naam niet uit het smsje hadden verwijderd. Ik had de uitzending gezien en dacht later in me bed: “Hé, in die uitzending lieten ze gewoon alle informatie zien van de verzender, iedereen weet nu wie dat smsje verstuurd heeft. Daar zal hij niet blij mee zijn. Wel slecht van de EO, want die jongen van het smsje deed niet vrijwillig mee met het programma.”
De EO had Bregje’s statement in het programma kunnen laten zitten en gewoon de informatie onderaan de sms onleesbaar moeten maken. De statement ging namelijk om de inhoud van de sms, niet om degene die het naar haar gestuurd had. Ik vind het slecht van de EO dat ze dit niet hebben gedaan en dat ze later met zulk slap commentaar komen. Naar aanleiding van de commotie hadden ze de uitzending toch nog maar eens bekeken en bedachten ze dat ze er toch niet goed aan hadden gedaan om die naam te laten staan. Professionele programmamakers hadden dat gelijk moeten bedenken bij het monteren en niet weken later na zeer veel commotie om de uitzending.
Interview voor module R706
Doei Nederland, hello USA!
Veel studenten lijkt het leuk om een tijd in het buitenland te studeren. Op de HvA is die mogelijkheid er. Via het ISEP-programma kunnen studenten 1 of 2 semesters in het buitenland studeren. Ook Daniëlle heeft dit gedaan. Zij heeft in augustus 2007 haar koffer gepakt om voor enkele maanden in California te gaan studeren.
Waren er grote verschillen vergeleken met Nederland?
“De twee grootste verschillen met Nederland vond ik de mentaliteit en de afstanden.Ik had van tevoren verwacht dat iedereen er heel individualistisch en een beetje arrogant zou zijn, maar de mensen waren juist heel aardig, relaxed en zeer behulpzaam. In California dan, hè. Misschien heeft de zon er iets mee te maken, maar mensen lijken er ook minder zorgen te hebben. Het leven lijkt er goed geregeld.
Toen ik terug kwam in Amsterdam moest ik weer heel erg wennen aan de Nederlandse ‘chagrijnigheid’. Dit viel me opeens erg op. Ik heb zelf dan ook het idee dat ik door mijn ervaring in California aardiger en behulpzamer ben geworden tegenover mensen die ik niet ken (mensen op straat bv). Daarnaast waren de afstanden heel erg groot, en kun je zonder auto niet veel. Mijn roommate en ik hadden dan ook geen auto en we waren erg afhankelijk van andere studenten om ergens te komen in de stad.
Verder zijn de huizen er erg groot, zelfs als je niet zo rijk bent, heb je er een vrijstaand huis met garage en een grote tuin. Dit komt natuurlijk door de ruimte die er is, zo wordt landgoed goedkoper. Uitgaan is vergelijkbaar met Nederland.”
Hoeveel maanden ben je precies op uitwisseling geweest?
“Ik ben van 1 september tot en met 8 december in California geweest. Deze universiteit werkt met een ‘quarter system’. Dat wil zeggen dat elke periode in een jaar uit 3 maanden (een ‘quarter’) bestaat, wat uiteindelijk eigenlijk maar 10-12 weken is. Ik kan de studie units die ik hiervoor heb behaald zo omzetten naar Nederlandse studiepunten.“
Waarom wilde je op uitwisseling?
“Ik was in eerste instantie helemaal niet van plan om op uitwisseling te gaan. Ik zou in februari al naar Malta gaan voor mijn derdejaars stage en had in principe geen buitenlandse plannen voor mijn minor. Tot ik op het intranet van het MIM de kans om via ISEP in de Verenigde Staten te studeren. Dat leek mij ook erg leuk. Alleen zag ik dat net een paar dagen voor de deadline van het inleveren van mijn application daarvoor. Ondertussen was ik ook bezig met dingen regelen voor Malta, dus toen besloot ik het niet te doen.
Totdat ik plotseling zag dat de deadline voor het inleveren van de application een aantal weken verschoven was, wat ik besloot als een teken te zien, en ben vanaf dat moment alsnog keihard gaan werken om het dossier toch op tijd in te kunnen leveren.”
Waarom heb je gekozen voor Amerika?
“Het was dus voornamelijk een soort ‘toeval’, maar ik dacht wel al een aantal jaar dat ik echt nog een keer naar Amerika wilde gaan. Dat dit al zo snel en in de vorm van studeren zou gebeuren, had ik nooit verwacht. Ik besef nu zelfs nog niet dat ik er echt geweest ben en er gewoond heb!”
Je bent dus naar California geweest. Naar welke universiteit precies?
“Ik ben naar Bakersfield in California geweest. De universiteit heet California State University, Bakersfield (CSUB). Er zijn 23 CSU´s (California State University) in heel California. Bakersfield is daar dus 1 van.”
Bij het ISEP moet je een lijst maken met jouw top 8 universiteiten. Was dit je eerste keuze?
“Ja, dit was mijn eerste keuze. Voornamelijk vanwege de vakken die de universiteit aanbood, het uiterlijk van de website, en de locatie stond deze op nummer 1. California leek mij een erg leuke staat om in te studeren.”
Waarom besloot je via het ISEP op uitwisseling te gaan?
“Het was toeval. Ik zag de oproep op intranet staan en besloot toen mij op te geven. Ik kende ISEP daarvoor nog niet.”
Wat vind je van het ISEP?
“Wel goed. Ik heb er alleen niet heel veel mee te maken gehad. Alleen tijdens het voorbereiden. Toen regelden ze alles goed voor me. Ik had eigenlijk ook niet anders verwacht, aangezien ik toch veel betaalde.”
Is de uitwisseling duur?
“Best wel ja. Ik heb veel geld van mijn ouders moeten lenen om het te kunnen doen, maar ik had het er wel voor over. Voordat ik heenging, dus tijdens het regelen heb ik het volgende betaald:
- 155,- TOEFL test (Engelse test die je verplicht moet maken)
- 150,- ISEP Health Insurance
- 200,- participation fee aan UvA
- 600,- retourticket
- 150,- Visum VS
- 800,- laptop (maar dit was ook investering voor daarna natuurlijk)
- 3500,- programma ISEP (huisvesting + maaltijden 19 per week.)
Bij het ISEP werkt het zo dat jij betaald voor de Amerikaanse student die naar Nederland komt. Voor zijn onderdak, eten en collegegeld. De Amerikaanse student betaalt dat dan voor een Nederlander die naar Amerika gaat. Aangezien het in Amerika veel duurder is, is deze regeling veel voordeliger voor Nederlandse studenten.
In de Verenigde Staten heb ik niet veel uitgegeven, aangezien de dollar heel laag stond ten opzichte van de euro. Ik hoefde natuurlijk ook geen maaltijden meer te betalen, omdat dat bij de prijs van het ISEP in was begrepen. Dus als je daar zit, dan heb je alleen geld nodig voor uitgaan, eventueel buiten de deur eten, kleding kopen, en uitstapjes doen.”
Nog tips voor studenten die op uitwisseling willen of gaan?
“Begin op tijd met regelen! Ik ben ongeveer 7-8 maanden van tevoren begonnen en dit was ruim op tijd. Maar begin minimaal 6 maanden van tevoren.
Onderschat ook de procedure voor het visum niet! Je moet zorgen dat je alle documenten goed bij elkaar hebt, maar als dit eenmaal hebt, dan komt het meestal ook wel gewoon goed.
Onderzoek verder goed waar je zou willen zitten. Ik had bijvoorbeeld wel bedacht dat ik naar California wilde gaan, maar ik wist helemaal niets van Bakersfield. Deze stad viel dan ook wel een beetje tegen aangezien er niet heel veel te doen was. Als ik het over mocht doen, zou ik toch eerder een stad aan de kust kiezen.”
Uitleg
Ik heb gekozen om dit interview te plaatsen, omdat het ten eerste eigen werk van mij is dat ik tijdens een module heb gemaakt. Daarnaast gaat het interview over een uitwisseling naar Amerika. Ik heb gekozen om iemand daarover te interviewen, omdat ikzelf volgend jaar ook een semester naar Amerika wil en nu druk bezig ben met de voorbereiding. Ik heb zelf er ook al wat over geschreven, maar vond het nog niet interessant genoeg om het op de weblog te zetten. Daarom heb ik gekozen voor mijn interview. Dat laat zien hoe iemand anders, die al geweest is, het heeft ervaren.
01.03.08
Beveiligd: Opdracht 4: Functioneringsverslag periode 1 en 2
Permalink Geef je wachtwoord om de reacties te bekijken