Koen Voskuil werd in september van het jaar 2000 18 dagen vastgehouden door de politie, omdat hij niet wilde vertellen wie zijn bron was. De journalist had in de krant Sp!ts een agent anoniem geciteerd, die zei dat de politie onder valse voorwendselen een Amsterdamse woning had betreden, waar een wapenarsenaal werd aangetroffen (rtl nieuws, 11 november 2007). Zeven jaar later stelt Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) pas vast dat de justitie fout zat. Voskuil is blij en helemaal, omdat zijn zaak ervoor heeft gezorgd dat minister Hirsch Ballin (Justitie) nu het verschoningsrecht voor journalisten in Nederland bij wet wil vastleggen (Telegraaf.nl, 22 november 2007). Voskuil vindt dat het duidelijker moet worden wanneer een journalist zich op zijn verschoningsrecht kan beroepen. Alleen als het gaat om belangrijke zaken, bijvoorbeeld als er met informatie een misdaad kan worden voorkomen, moet een journalist ondergeschikt zijn vindt hij.
Aan de ene kant ben ik het met hem eens. Ik denk dat als er geen wet komt tegen de bescherming van bronnen, veel bronnen die anoniem willen blijven hun mond zullen houden en dit kan wel eens ten koste gaan van belangrijke informatie. Die bronnen zijn bang dat hen iets overkomt of in het geval van Voskuil zou de agent zijn baan hebben verloren. Dit zal hen tegenhouden om bepaalde informatie te onthullen.
Aan de andere kant is het moeilijk om zaken op te lossen, want er is bewijs, maar het is niet geldig. De politie zal er toch achter moeten komen wie het heeft gezegd, want ze kunnen in een rechtszaak moeilijk zeggen: “Ja, een anonieme bron zei het tegen een journalist en die publiceerde het, maar zelf hebben wij geen verklaring.” Ik vind het dus een moeilijke kwestie.  
Een ding waar ik wel een duidelijke mening over heb is dat ik het niet vind kunnen dat de politie een journalist 18 dagen vasthoudt, alleen omdat hij zijn bron niet wil verhullen.